KİTAPLAR...

Hayatımızdaki yeri ne? Bu suskun varlıklara ne kadar önem veriyoruz?

Şahsen ben bütün bildiklerimi söylediklerimi burda yazdıklarımı hep şu ana kadar okuduklarıma borçluyum. okudukça geliştiğimi hissediyorum. Düşüncelerimin...hatta duygularımın...ifadelerimin...Okudukça su gibi akıyor kelimelerim dudaklarımdan, kalemimden. Okumak için okumuyorum elbette. Tam tersine beni benle buluştursun bazen satırlarda kendimi buluyum, hatta unutuyum(!) diye okuyorum. Bilirsiniz dış dünya ne karışık ve ne yorucudur. Bu yüzden benliğimi dinlendirmek o karmakarışık dünyadan kopup farklı bir yolculuğa çıkmak için okuyorum. Farklı hayatların, farklı hikayelerin arasında olmak için okuyorum...
Bazen ara verdiğimde okumaya, kitlenip kalıyorum. Resmen okumamamın eksikliğini öyle apaçık görüyorum ki, ifadem zorlanıyor, yazılarım karışık bir hal alıyor, kelimelerim adeta boğuluyor boş anlamların içinde ... İşte ozaman koşuyorum kitaplarıma, başlıyorum okumaya ve başlıyorum kaldığım yerden su gibi akmaya...

İlginç ama ben gerçekten böyle hissediyorum.

Can dostum kitaplarım diyemem ama. Çünkü dertlerimden kaçıpta onlara sığınmak pek bir saçma geliyor bana. Ama manevi dünyam diyebilirim. Manevi dünyam ve başka alemlerim...

Huzur Sokağı

Bu kitabı şiddetle okumanızı tavsiye ediyorum..!

Özellikle dini bir kitap arayan ama sıkıcı olmamasını isteyenler için gerçekten çok hoş bir kitap. Biliyorum reklam yapıyorum:))ama mutlaka okumanızı istiyorum...

Okurken önyargılarınızı bir kenara bırakın herşeyden önce ki kitaptaki bazı düşünce akışları kitabı yarıda bıraktırmasın. Sağcılığı, solculuğu, açıklığı, kapalılığı...bütün bunları bir kenarda bırakın. Kendinizi normal sıradan bir insan olarak düşünün v okumaya başlayın. Bir zaman sonra ' bu ne ya bu kadar da olmaz ' diyebilirsiniz. Ama lütfen devam edin. Yarıya geldiğinizde kendi bildiklerinizde hesaplaşır gibi olacaksınız. Fikirleriniz karışabilir bir düğüm olayı yaşıyabilirsiniz. Ama bitirdiğinizde eminim o düğüm çözülmüş ve sizde kitaptan birşeyler almış olcaksınız.

Bunları kendi izlenimlerime dayanarak anlatıyorum. Kitapta 2 gencin dini yaşantıları ve aynı zamanda birbirlerine olan aşkı anlatılıyor. Bu kitap zamanında ' Birleşen Yollar ' adıyla da bir film haline gelmiştir.

Uzun lafın kısası gerçekten çok güzel ve okumaya değer.

Bazı yerleri okurken duygulanabilirsiniz de ama bir tek siz değilsiniz koyverin gitsin:)

Benimle aynı görüşte olmanız dileğiyle.

Sağlıcakla kalın,

İyi okumalar...

ÖSS Tercihlerinin Sonuçları Belli Oldu

Vatana millete ve gençliğimize hayırlı uğurlu olsun...

Gözü yaşlı olanlar, mutluluktan uçanlar...
iki kez girmiş ve her olasılığı yaşamış biri olarak hepsinin duygularını az çok anlayabiliyorum.

Umarım herkes bu koşuyu hakettiği gibi kazanmıştır...

Kazananları tebrik ediyorum ayrıca büyüük geçmiş olsun diliyorum...eee malum harç paraları..:D:D

Neyse bu kadar yeter

Görüşmek üzere........

Bilin Bakalım Bu Ne???

Bakın bakın. İyce bakın ne olduğunu sizde göreceksiniz. Evet neymiş. Bir koç! Nerdeymiş??Elektrik tellerinde.. Napıyor diye sormayın bende bilmiyorum. Mynette güncelleri gezinirken yakaladım. Artık ne kadar doğru olduğunu bilmiyorum. Norvençin Helgonsund kasabasında 4 metre yükselikte asılı olarak görülmüş ve dışardan birkimsenin cep telefonuyla bu şekilde kayda alınmış.





Ne keramettir artık...

Kaynak:

http://haber.mynet.com/detay/ilginc-haberler/elektrik-tellerine-koc-kondu/464388

İMTİHAN

Olur ya ayağın taşa çarpar, sendelersin.
Sakın kızma; ne taşa ne de taşı oraya taşıyana!
De ki: Dur bakalım bunda bir işaret olabilir.
Bir ders var burada, buradan akla akıl çıkabilir.
Ummadığın bir belaya uğradınsa sabret !
Kimseye tan etme aman, kimseye yakınma !
Şunu düşün: Bir şeyler murat edilmiştir elbet.
Nedir bunun hikmeti, ne dilendi hakkımda…
Acaba yine hangi eksiğimi giderecekler, şükür !
Hangi yüceliklere erilecek şu ufacık adımda !
Kalbim acaba hangi yücelik ufkuna salınacak ?
Alınacak yine bir murassa tahta konulacak.
Bana yine bir fütuhat gözüktü ne mutlu !
Aldıracaklar alamadığımı yine alacağım şimdi.
Bildirecekler bilemediğimi yine bileceğim şimdi.



Olur ya sabrın tükenir bir gün duramazsın,
Duramazsın yerinde, nefsini kandıramazsın…
Sakın acele etme, dur bir an için tefekkür et!
De ki: Dur bakalım bunda bir ders olabilir.
Bir şey olacak, bir şey ki uğruna durulabilir,
Bir şey olacak ki içimdeki zelzele ondandır…
İşte bu an tam durup seyretme anıdır, seyret!
Kopup gelen değerli mi değerli ganimet…
Belli ki çoğalacak, artacak, zenginleşeceksin.
Şuradan belli ki nefsinle yüzleşeceksin…
Tam o an, sabrın taşma anı, işte bu merak ediliyor,
Deneniyorsun anlasana, ne yapacağın sınanıyor…
O anda nefesini tutacak, olanı seyredeceksin…
Sıkacaksın dişini, iradenin mahmuzunu çekeceksin!
Göreceksin o anda dönecek bir şey, orası dönence.
Şaşıracaksın nasıl döndü bir anda hüznün sevince…
Sevinç mükâfatla daha da çoğalacak, göreceksin.
Deniz durulacak, avucunda inciye ereceksin…



Olur ya çareler tükenir bir gün, sen tükenirsin.
Elin attığın her yer tükenir, tükenmezi tüketirsin…
Her kapı kapanır ve sen hiç kapı kalmadı dersin...
İşte bu anda sakın bitme, dur bakalım de ve düşün!
De ki: Her şeyin bittiği anda bana tebessüm yakışır…
Her şey tükenmişse O var ya O’nsuz hayat kıştır…
Dur bakalım, buradan şimdi nasıl bir şey çıkacak?
Ne olacak şimdi kurban olduğum ne yapacak?
Her şeyin bittiği anda olacağı seyredebilmek…
İşte tam da bunun içindi bu çaresizliğe itilmek…
İtildin sen tam da bunu göresin ve hayran olasın…
Seyredesin olacağı ki O’na bir menzil daha varasın…


Olur ya birisi musallat olur sana, rahat vermez…
Ne halden anlar ne bakıştan, hiç söz dinlemez…
İçinde bir magma harekete geçer, ateşlenirsin,
Patlayacaksın çaresiz meğerki biri haddini bildirsin…
Sakın patlama, kızma, dur bakalım de ve düşün!
Acaba bunu başıma saranın cilvesi ne ola?
Bunu başıma saranın bir kastı var, bu gerçek…
Beni deniyor, zaten hep denemişti, hep deneyecek…
Bilmek istediğinden değil nedir ölçüsü kabımın,
Zaten O’na malum her şey şu var ki adımın…
Yanına yazılacak sıfatı bana belletmektir niyeti…
Beni bana tanıtmaktır, nedir içimdekinin aidiyeti?
Evet, nedir aidiyetim, adım kimlerin yanında anılır?
Hangi taifedenim, ismim acaba kime danışılır?


Olur ya bir gün hülyaların biter, rüya görmez olursun…
Yürüyen cesede dönersin, aşkı hissetmez olursun…
Gözlerin donuklaşır, ayaklarında kalmaz hiç derman…
Sanki tek beklentin kalmıştır, gitsem, gelse de o ferman…
Böyle bir anda dur ve düşün; aman sakın aldanma!
İşte bu an imtihan anıdır, hemen aklını başına toparla!
İşte bu anda alıp nefesi içine sadece hamd edeceksin…
Hamd edecek, bakıp küllerine sadece teşekkür edeceksin…
Bakıp mefluç olmuş sinene belki gözlerin yaşaracak,
Yine de ağzından şükür dökülecek, sözlerin yaşaracak…
O anda bir Mesih nefesi yetişecek sana, buna inan!
Muhammedi bir heyecan fışkıracak sadrından…
Sana senden öte bir takat verilecek, dirileceksin,
Dirilecek ve yüceleceksin; gökler olacak harcın…


Google da rastgele dolaşırken çarptı gözüme bu şiir oldukçada anlamlı... okuyan olursa kendısıne bıseyler katmasını ıstedım ve paylaştım. Umarım her okuyan kendinden bişeyler bulabilir ve kendiyle yüzleşebilir...

Saygılar

Kişisel Bi'şey

Hayat çok acımasız. İncitici, yaralayıcı. İnsanların sözleri bıçak gibi... Hep ayaktayım sandım ama hiç toparlanamadım. Yaşımın 10 yıl sonrasını yaşıyorum sanki. Yüküm ağır! Pembe umutlarla dolu dünyamda karanlıklara boğuldum. Zaman geçer mi, bu sızı diner mi?
Ardıma bakmadan, kendimi unutup kimseyi düşünmeden, sadece kendim içiin yürüyebilecek miyim yolumda. Kimse sevdirmesin bu hayatı bana. O bir tek kişiyle güzel! Hiçbirşeyi düşünmeden, görmeden O'nun kollarında güzel olucaktır. Sağ çıkar mıyım o güne? Engellerim bitmiycek gibi. Zorla vazgeçirmeye kararlı kader umutlarımdan, hayallerimden... Boyun eğdirmeye kararlı. Yoruldum(!) demiycem. Ama yalnızlığımı bastıramıyorum, paylaşamıyorum. Mücadele etmeliyim ama geç kalmışlığı yaşamak istemiyorum. Yabancı bir yerde, yabancı insanların arasında, ezik gibi hatta yetim gibi(!), bir başıma... Kendimi öyle yanlız hissediyorum ki. Her yer burnumda tütüyor, herkes...
Olmuyor, yapamıyorum, alışamıyorum. İçimdekileri atamıyorum, Kimseye birşey anlatamıyorum. Bir şeylerin eksikliğini hissediyorum. Kendi çabalarımla bir yerlere gelmeye çalışıyorum. Bunları haketmedim. Çok bir şey istemedim ben hiç bir şey istemedim. Hayallerimin peşinden koşarken arkamda birileri olsun istedim.
Tutunmaya çalışıyorum...seni çok özledim.

Kalbimin Penceresi

Sen kalbimin aşk penceresinden
Bütün sıcaklığınla süzülüp girdin.
Sabah güneşi gibi aydınlık berrak
Girdin kalbime iyice gör bak.
En temiz duyguyu aşılayan sensin
Sensin karanlık dünyamı aydınlatan.
Baharda açan çiçekleri, öten kuşları
İlk defa sensin bana gösteren.
Sen bütün berraklığınla kalbime dolan
Karanlık olmadığını dünyanın
Sensin bana anlatan.
Sen o pencereden süzülüp giren
Sen bana yaşama arzusu veren
Seninle beraber bir şey daha süzüldü içime
Kalp penceremden...
Seni kaybetmenin korkusu doldu içime
Bir korku ki beni perişan eden
Bu korkuyu kalp penceremden sen fırlat
Yalnız seninle dolsun kalbim
Ve o pencereyi yalnız sen kapat!